Çağdaş resmin temsil krizine verdiği sessiz yanıt: GERİDE KALANLAR

“Geride Kalanlar sergisi, çağdaş resmin temsil krizine verdiği sessiz bir yanıttır. Merkezde değil kenarda, asılda değil ekte, tamamlanmışta değil ertelenmişte konumlanan bir pratiğin izini sürer. Schopenhauer’un parerga ve paralipomena kavram çifti — “ana yapıtın yanında duran” ve “söylenmeden bırakılmış olan” — sergideki yüzeylerin kuramsal dayanağıdır. Derrida’nın parergon’u ile différance’ı, Baudrillard’ın yitirilmiş göndergesi, Sontag’ın bakışın etiği bu kavram çiftinin çağdaş genişlemesi olarak iş görür. Yapıt burada, bitmiş bir nesne değil; ertelenmiş bir anlamın, kıyıda duran bir tanıklığın, söylenmeden kalmış bir hatıranın işaretidir.

Sergi, tamamlanmış işlerin bir toplamı olarak değil, tamamlanmayı kuramsal düzeyde reddeden bir düşünme biçiminin sergisel tezahürü olarak kurgulanmıştır. Eliptik formlar, kenar yüzeyler, ana kompozisyonun yanında duran detaylar, ardışık versiyonlar ve dijital ile analog imgenin yan yana konumlandığı yapıtlar, merkez ile kenar arasındaki hiyerarşiyi çözen bir resimsel jest oluşturur. Geride kalan, yitirilen değil, büyük anlatının dışında kalandır — kıyıda duran, hayaletleşmiş olan, ertelenen. Bu sergi, o kalanı geride bırakmayan, onu yüzeyde yeniden görünür kılan bir resim pratiğine adanmıştır.”
~ Prof .Rıdvan Coşkun